Bestuurder en minderheidsaandeelhouder van Glycocheck B.V./Meerderheidsaandeelhouder Knowledge Transfer Funds B.V.

Deze zaak betreft een kort geding over de vraag of de tussen partijen geldende afspraken in de aandeelhoudersovereenkomst niet van toepassing zijn, omdat dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Een meerderheidsaandeelhouder verzoekt de bestuurders een algemene vergadering van aandeelhouders bijeen te roepen. Als agendapunten worden opgegeven het ontslag van beide bestuurders als bestuurders van de vennootschap en de benoeming van de meerderheidsaandeelhouder als nieuwe bestuurder van de vennootschap op basis van de statutaire bepaling dat voor benoeming en ontslag van een bestuurder een twee derde meerderheid van de geldig uitgebrachte stemmen nodig is. Een van de bestuurders betoogt in kort geding voor de voorzieningenrechter in de rechtbank Limburg dat de besluitvorming dient te geschieden volgens de afspraak in de aandeelhoudersovereenkomst dat voor benoeming en ontslag een meerderheid van 90% van de geldig uitgebrachte stemmen benodigd is. De voorzieningenrechter wijst de vorderingen af op basis van de bijzondere omstandigheid dat de betreffende aandeelhoudersovereenkomst is aangegaan voor een situatie die zich nooit heeft verwezenlijkt, omdat enkele partijen bij de aandeelhoudersovereenkomst nooit aandeelhouder van de vennootschap zijn geworden.

Stichting Baron van Ittersumfonds/Kinderoord Schaarshoek B.V.

Een stichting die eigenaar is van een landgoed wil dat de exploitant van aangrenzende percelen het terrein aan haar te koop aanbiedt. Volgens de eisende stichting brengt de omzetting van de exploitant van stichting naar besloten vennootschap mee dat het voorkeursrecht (inhoudende een aanbiedingsplicht) uit een oude akte in werking treedt. De rechtbank oordeelt dat de omzetting onvoldoende waarborgen biedt voor de exploitatie volgens de oorspronkelijke doelstelling, waardoor de aanbiedingsplicht geldt. De gevorderde boetes wegens vermeende schending van exploitatiebepalingen worden afgewezen, omdat de feitelijke exploitatie niet strijdig is met de doelstelling van de exploitatie in de oude akte.

Enquête FM1 Invest Germany B.V. (IV)

De cassatieklachten van verzoekers over de beschikking van de OK gaan niet op. De OK heeft terecht geoordeeld dat zij niet bevoegd is om bepaalde grensoverschrijdende voorzieningen te treffen en dat een deel van de verzoeken onvoldoende bepaalbaar of juridisch ontoelaatbaar is. De eerder getroffen voorzieningen blijven gehandhaafd.

Statutair bestuurder aansprakelijk wegens onvoldoende toezicht op feitelijk bestuurder

De curator in het faillissement van een vennootschap stelt de statutair bestuurder aansprakelijk op grond van artikel 2:248 BW. De bestuurder heeft de feitelijke leiding van de vennootschap in handen gegeven van zijn vader. De vennootschap is meerdere geldleningen aangegaan, terwijl duidelijk was dat de vennootschap deze niet kon terugbetalen. De bestuurder stelt alleen getekend te hebben voor de oprichtingsakte en zich verder niet met de vennootschap te hebben bemoeid. Daarom meent hij zich te kunnen disculperen op grond van artikel 2:248 lid 3 BW. De rechtbank overweegt dat het voor een geslaagd beroep op disculpatie nodig is dat de bestuurder toezicht heeft gehouden op het handelen van de feitelijk bestuurder én tijdig maatregelen heeft getroffen om de gevolgen van het onbehoorlijke bestuur van de feitelijk bestuurder af te wenden. Nu de bestuurder dit niet heeft gedaan, strandt zijn beroep op disculpatie.

Nietigheid samenstel van rechtshandelingen en bestuurdersaansprakelijkheid

In deze uitspraak in de Megahome-faillissementen oordeelt het hof over de nietigheid op grond van artikel 3:40 BW van ‘de achterkant’ van een paulianeus samenstel van rechtshandelingen. Of schuldeisers zijn benadeeld is bij nietigheid op grond van artikel 3:40 BW niet relevant. Omdat het doel van de opgezette constructie benadeling van schuldeisers was, had de constructie een onzedelijke strekking en was zij reeds daarom nietig. De bestuurder en/of feitelijk leidinggevende van de rechtspersonen die betrokken waren bij de dividenduitkering en de daarop volgende betalingen aan gelieerde partijen, die een centrale en beslissende rol had bij het bewust beperken van de verhaalsmogelijkheden van de schuldeisers, kan bovendien een ernstig verwijt worden gemaakt en is daarom persoonlijk aansprakelijk.

(Voormalig) bestuurders Megahome/Eringa q.q.

In deze uitspraak in de Megahome-faillissementen bekrachtigt het hof het vonnis van de rechtbank waarin de statutair bestuurder en feitelijk beleidsbepaler aansprakelijk zijn gehouden voor het boedeltekort in het faillissement van zeven vennootschappen. Het hof oordeelt dat de boekhouding niet op orde was, onder meer omdat een bankschuld van € 125 miljoen niet op de balans werd verantwoord en omdat een terugkoopovereenkomst van € 4,4 miljard niet in de administratie was verwerkt. Ook los daarvan is sprake van kennelijk onbehoorlijk bestuur, omdat onvoldoende informatie werd verstrekt aan de bank om een vermogensverschuiving te verbergen, waardoor Rabobank niet meer bereid was mee te werken aan een reddingsplan.

Bestuurdersaansprakelijkheid naar Arubaanse wettekst (Wetboek van Koophandel)

Het Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba oordeelt dat de bestuurder aansprakelijk is voor het tekort in het faillissement, ongeacht of hij zich in de praktijk actief bezighield met het geheel van de bestuurstaken. Het ontbreken van capaciteiten of psychische klachten ontheft een bestuurder niet van zijn verantwoordelijkheid voor het bestuur van de vennootschap.

Bestuurdersaansprakelijkheid opkopers BMW’s van Fremantle Highway

Deze procedure betreft een vordering van BMW tegen de koper en haar bestuurders van auto’s die aanwezig waren op een schip waarop brand heeft gewoed (de Fremantle Highway). De producent stelt dat de koper en haar bestuurders onrechtmatig handelen door de auto’s, bestemd voor de export en beschadigd door de brand, in te voeren in de EU. De rechtbank stelt dat de koper inbreuk maakt op het merkenrecht van de autoproducent. Verder zijn de bestuurders zowel in hun hoedanigheid van bestuurder als privé aansprakelijk voor de geleden schade, nu zij wisten van de risico’s verbonden aan de auto’s en de positie van de autoproducent dat de auto’s niet op de markt gebracht mochten worden.

Concernenquête autodemontagebedrijf

Deze zaak betreft een enquêteverzoek betreffende een familiebedrijf met meerdere vennootschappen waarin twee broers ieder 50% aandeelhouder en bestuurder zijn. De verhouding tussen hen is duurzaam en ernstig verstoord. Pogingen tot mediation en het sluiten van een vaststellingsovereenkomst zijn herhaaldelijk mislukt. De OK oordeelt dat er gegronde redenen zijn om te twijfelen aan het beleid en de gang van zaken binnen de vennootschappen. De impasse schaadt het vennootschappelijk belang en maakt de onderneming onwerkbaar op aandeelhouders- en bestuursniveau. Ontvlechting wordt als enige reële oplossing gezien. Broer 2 heeft ter zitting verklaard niet bereid te zijn de aandelen van broer 1 over te nemen tegen een door de OK vast te stellen prijs. Gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden is de OK van oordeel dat bij deze stand van zaken het belang van de vennootschappen vergt dat het aandeelhouderschap van broer 2 eindigt. Het verzoek van broer 1 om broer 2 te bevelen de door haar gehouden aandelen in de vennootschappen over te dragen tegen een door de OK vast te stellen prijs zal om die reden worden toegewezen.

Ontslag bestuurder stichting Quba c.s.

Een bestuurslid van twee stichtingen wordt tijdens een bestuursvergadering ontslagen. De bestuurder vecht het besluit aan en stelt dat het ontslagbesluit nietig is wegens het ontbreken van zijn aanwezigheid bij de besluitvorming. In eerste aanleg oordeelt de rechtbank dat de besluitvorming inderdaad gebreken bevat en de besluiten daarom niet rechtsgeldig zijn genomen. Toch wordt de vordering van de bestuurder tot verklaring van recht afgewezen, omdat de bestuurder later alsnog in een, deze keer volgens de regels georganiseerde, bestuursvergadering zou worden ontslagen. De vordering tot verklaring van recht dat het bestuursbesluit nietig is, wordt in eerste aanleg dan ook afgewezen wegens een gebrek aan belang (art. 3:303 BW). De bestuurder stelt hoger beroep in. In een tussenvonnis stelt het hof middels een bewijsopdracht beide stichtingen in de gelegenheid om hun stelling dat de bestuurder wel degelijk bij het ontslagbesluit aanwezig was nader te onderbouwen. De in dat verband opgeroepen getuigen verklaarden alle drie dat de bestuurder wel bij het ontslagbesluit aanwezig was. Tegen deze achtergrond komt het hof in deze einduitspraak tot de conclusie dat op de betreffende datum een rechtsgeldig besluit is genomen tot het, met onmiddellijke ingang, ontslaan van de bestuurder als bestuurslid van beide stichtingen. Het hof bekrachtigt het vonnis van de rechtbank.