X/Y

A is enig aandeelhouder in vennootschap X. Vlak voor de overdracht van zijn aandelen aan vennootschap Y heeft A een tussentijdse dividenduitkering gedaan ten laste van de vrije reserves. Een deel van de uitkering kan worden uitbetaald, omdat Y kort daarvoor een achtergestelde lening is aangegaan. Het overige deel van de uitkering wordt omgezet in een lening. Na faillissement van vennootschap X vordert de curator A hoofdelijk te veroordelen tot betaling van het faillissementstekort op grond van artikel 2:248 lid 1 BW jo. artikel 2:11 BW. De rechtbank wijst de vordering toe. Het hof wijst de vordering af. Hoewel de betalingsverplichtingen van vennootschap X als gevolg van dividenduitkering (en met name de daarmee gemoeide leningen) zijn toegenomen, is daarmee niet haar liquiditeitspositie in negatieve zin aangetast, in die zin dat zij daardoor in betalingsmoeilijkheden werd gebracht. Evenmin is er reden om aan te nemen dat de dividenduitkering, zoals deze heeft plaatsgevonden, redelijkerwijs tot gevolg zou hebben dat de crediteuren van X niet meer zouden kunnen worden voldaan.

X/Y

Bestuurdersaansprakelijkheid en eisen van behoorlijke rechtspleging. Koper van aandelen in een vennootschap houdt de bestuurder en de (vermeend) feitelijk beleidsbepaler, beide in die hoedanigheid, maar ook als aandeelhouders van verkoper, aansprakelijk voor het niet leveren van de aandelen door de inmiddels ontbonden verkoper. Koper stelt schade te hebben geleden als gevolg van het mislopen van belastingvoordeel (compensabel verlies), alsmede als gevolg van onttrekkingen die zijn gedaan van de bankrekening van de vennootschap. Koper heeft volgens het hof evenwel onvoldoende onderbouwd dat sprake is van schade en dat gedaagden (geïntimeerden) een verwijt kan worden gemaakt dat hun persoonlijke aansprakelijkheid ter zake vestigt. Het hof overweegt dat wanneer een partij een omvangrijk rapport als het onderhavige in het geding brengt, dit het hof niet noopt alle daarin vermelde feiten en omstandigheden zonder meer als door die partij aan haar standpunt ten grondslag gelegde stellingen aan te merken.

X/Y

Na verkoop en levering van aandelen in drie vennootschappen blijkt de winst lager dan geprognosticeerd. De gekochte vennootschappen failleren, waarna de (indirect) koper c.s. de verkoper en haar bestuurder aanspreekt. Met betrekking tot het project waar wel een voorcalculatorisch verlies was weergegeven, acht de rechtbank het enkele feit dat achteraf is gebleken dat het voorcalculatorisch verlies hoger was, onvoldoende om te oordelen dat verkoper (welbewust) onjuiste informatie heeft verstrekt. Als koper meer zekerheid over de omvang van het voorcalculatorisch verlies had willen hebben, had het op de weg van koper gelegen hierover nadere vragen te stellen dan wel onderzoek te plegen. Mede gelet op de betwisting van verkoper B dat sprake is van voorcalculatorische verliezen in de andere projecten had het op de weg van koper c.s. gelegen nadere concrete feiten en omstandigheden aan te voeren waaruit kan worden afgeleid dat (welbewust) onjuiste informatie is verstrekt. De rechtbank overweegt daarbij dat koper c.s. voor het due diligence-onderzoek toegang had tot de gehele administratie van de drie vennootschappen en alle betrokkenen kon bevragen. De conclusie is dat koper haar onderzoeksplicht heeft verzaakt en dat verkoper haar informatieplicht heeft vervuld. Geen bestuurdersaansprakelijkheid.

X/Y

Beoordeling of sprake is van medeschuldenaarschap dan wel borgtocht van een (indirect) bestuurder/medeaandeelhouder in privé met betrekking tot een geldlening die is verstrekt aan de vennootschap. Eiseres heeft niet voldaan aan de stelplicht, die immers op haar rust omdat zij zich op de rechtsgevolgen van haar stelling beroept, en onvoldoende onderbouwd gesteld dat van medeschuldenaarschap dan wel borgtocht sprake is, zodat afwijzing van de vordering volgt.

X/Y

De curator van bedrijf X spreekt een contractspartij (gedaagde 1) en de bestuurder van X aan in verband met (gesteld) paulianeus handelen. Ten aanzien van de bestuurder beroept de curator zich tevens op artikel 2:248 BW. De vordering van de curator op gedaagde 1 op grond van paulianeus handelen wordt afgewezen. De vordering jegens de bestuurder van de gefailleerde vennootschap wordt eveneens afgewezen. Weliswaar staat krachtens het bepaalde in artikel 2:248 BW vast dat de bestuurder van de gefailleerde vennootschap zijn taak als bestuurder onbehoorlijk heeft vervuld, doch de bestuurder heeft in voldoende mate aannemelijk gemaakt dat andere feiten of omstandigheden dan zijn kennelijk onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest.

X/Y

Optas Pensioenen N.V. verzoekt de rechter om op grond van artikel 2:18 lid 4 BW toestemming te verlenen tot ontklemming. Optas Pensioenen N.V. is (rechtsopvolger van) een in een naamloze vennootschap omgezette stichting. De rechtbank overweegt dat de vraag die centraal staat is of door de ontklemming derden worden benadeeld in strijd met de redelijkheid en billijkheid dan wel of sprake is van een verandering van doelstelling in strijd met de openbare orde. De rechtbank wijst het verzoek toe.

X/Y

Een bestuurder is op de hoogte gebracht van de wens van de andere aandeelhouders om de bestuurder te ontslaan. De bestuurder is partij bij een aandeelhoudersovereenkomst waarin, in tegenstelling tot het dwingendrechtelijke vereiste van twee derde meerderheid (zoals ook opgenomen in de statuten), unanimiteit wordt vereist voor het aandeelhoudersbesluit tot ontslag van een bestuurder. Het hof oordeelt dat de redelijkheid en billijkheid in de weg staat aan de toepassing van de bepaling uit de aandeelhoudersovereenkomst. De wettelijke regeling van artikel 2:244 BW dient ertoe ervoor te waken dat ontslag van een bestuurder te zeer wordt bemoeilijkt, dan wel onmogelijk wordt gemaakt. Deze regeling dient het belang van de vennootschap. In de statuten kan hier niet van worden afgeweken.

X/Y

Appellanten hebben zich hoofdelijk medeaansprakelijk gesteld voor de verplichtingen van de vereniging die voortvloeien uit een door haar met geïntimeerde aangegane geldlening. Geïntimeerde spreekt appellanten aan tot betaling. Appellanten verweren zich met een beroep op artikel 1:88 lid 1 BW en het ontbreken van de vereiste toestemming van hun echtgenotes. Anders dan de kantonrechter oordeelde, valt de overeenkomst volgens het hof onder het bereik van artikel 1:88 lid 1 BW. Het hof merkt de hoofdelijke aansprakelijkheidsstelling van appellanten aan als borgtocht, waarvoor appellanten toestemming van hun echtgenotes behoefden. De vordering van geïntimeerde jegens appellanten wijst het hof af.

H.W. Holding B.V./RDH Beheer B.V.

Ontslag als statutair bestuurder niet tevens einde managementovereenkomst. Dit mag niet te lichtvaardig worden aangenomen. Aangetekende brief en vermelden grond opzegging vereist. Managementovereenkomst in casu rechtsgeldig met een opzegtermijn van zes maanden opgezegd.

Curatoren Hakenberg Groep/Rabobank Twente Oost

Verjaringsverweer van de bank verworpen. De ‘kredietstop’ van de bank is een toerekenbare tekortkoming, maar de rechtbank oordeelt op basis van een door de bank aangevoerd deskundigenbericht, waartegen curatoren bezwaren hebben, dat deze tekortkoming niet de oorzaak van het faillissement geweest. De rechtbank volgt curatoren niet in hun bezwaren.