Cassatieberoep inzake herroeping beschikking doeluitbreiding ex artikel 2:294 BW

De Hoge Raad verduidelijkt in dit arrest wanneer een partij als belanghebbende moet worden aangemerkt in een procedure tot wijziging van de statuten van een stichting (ex artikel 2:294 BW). Centraal staat de vraag of een kerkgenootschap en zijn bestuurder kunnen opkomen tegen een eerder toegewezen verzoek tot verruiming van de doelomschrijving van een stichting die het vermogen van een ontbonden kerkgenootschap beheert. De rechtbank oordeelt in eerste aanleg dat zij geen belanghebbenden zijn en wijst hun verzoek tot herroeping van de eerdere beschikking af. De Hoge Raad vernietigt die beslissing. Gelet op hun langdurige betrokkenheid bij de religieuze gemeenschap, hun aanspraken op financiële ondersteuning door de stichting en hun inspanningen om de leer van het ontbonden kerkgenootschap voort te zetten, heeft de rechtbank naar het oordeel van de Hoge Raad ofwel onvoldoende gemotiveerd waarom, ofwel blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting dat geen sprake zou zijn van een voldoende nauwe betrokkenheid bij het doeluitbreidingsverzoek.

Beperkingen als gevolg van vermelding in Extern Verwijzingsregister zijn geen reden om van bestuursverbod af te zien. Met wenk

Bestuurders van een thuiszorgorganisatie die bij eerder tussenvonnis al wegens zorgdeclaratiefraude aansprakelijk werden geacht voor het faillissementstekort, krijgen - na het indienen van zienswijzen - ook een bestuursverbod opgelegd. Het feit dat de bestuurders feitelijk al in hun mogelijkheden tot besturen worden beknot door vermelding in het Extern Verwijzingsregister van financiële instellingen is geen reden om het bestuursverbod achterwege te laten of te verkorten. Met wenk.

Rammelende boekhouding, maar bestuurders ontzenuwen bewijsvermoeden met beroep op externe marktomstandigheden

De curator stelt de (indirecte) bestuurders van een transportbedrijf aansprakelijk op grond van artikel 2:248 BW. De rechtbank overweegt dat de administratieplicht is geschonden. Toch zijn de bestuurders niet aansprakelijk, omdat ze een andere belangrijke oorzaak van het faillissement aannemelijk hebben gemaakt. Ze hebben goed gemotiveerd dat de markt goede kansen leek te bieden bij de start van de onderneming, maar gaandeweg verslechterde door gestegen brandstofprijzen en personeelskosten, terwijl vaste prijsafspraken doorberekening verhinderden. Onvoorziene reparatiekosten en onbetaalde facturen deden de rest. Door de late aanlevering van (delen van) de administratie moeten de bestuurders wel delen in de proceskosten.

Eigen decharge baat niet: aandeelhouder kan trustbestuurder niet vrijpleiten van zijn eigen nalatigheid

Een trustbestuurder is aansprakelijk op grond van artikel 2:9 BW voor het onbetaald laten van een belastingschuld, terwijl via de vennootschap USD 200 miljoen is weggesluisd. Een beroep op verleende decharge is naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar. Het hof matigt de aansprakelijkheid fors, onder meer vanwege de geringe beloning van de bestuurder en het ontbreken van persoonlijk voordeel. Overigens heeft de bestuurder tegenover het FD (8 juni 2026, p. 8) verklaard dat ‘de Russen’ die ‘achter de vennootschap zaten’ hem hebben gevrijwaard. De trustbestuurder: ‘Die lachen zich – plat gezegd – toch de ballen uit de broek? Die hebben tweehonderd miljoen uit de tent gehaald en nu moeten ze een paar ton betalen in Nederland. Die trekken de champagne open, en ik heb de spijkers uit het vuur gehaald.’

Ondanks verwatering verpande aandelen MID Healthcare geen bestuurdersaansprakelijkheid

In deze zaak staat een vordering centraal van een leningverstrekker en pandhouder tegen de bestuurder van de stichting die aandelen houdt en diens vennootschap tot schadevergoeding wegens verwatering van verpande aandelen. In hoger beroep staat vast dat de verwatering onrechtmatig is, maar het hof oordeelt na deskundigenonderzoek dat er geen schade is omdat de waarde van de aandelen al voor de verwatering nihil was. Het hof bekrachtigt de afwijzing van de schadevordering.

Enquête Emberock N.V.

OK; enquête. Seven en HY houden ieder 50% van de aandelen in de Nederlandse houdstervennootschap Emberock, die indirect via de Engelse vennootschap OzGen een belang houdt in de Australische energieonderneming Genuity. De aandeelhoudersovereenkomst op het niveau van OzGen voorziet in vergaande goedkeuringsrechten, maar deze zijn niet verankerd in de statuten van Genuity. Het bestuur van Genuity neemt inmiddels ingrijpende besluiten zonder voorafgaande aandeelhoudersgoedkeuring te vragen. Seven wil dat Emberock haar zeggenschapsrechten aanwendt om deze governance-afspraken alsnog te effectueren. De HY-bestuurder van Emberock weigert hieraan mee te werken. De OK oordeelt dat dit gegronde redenen oplevert om te twijfelen aan een juist beleid en een juiste gang van zaken van Emberock, gelast een onderzoek en treft onmiddellijke voorzieningen.

Bekrachtiging ontslag bestuurders stichting en bekrachtiging afwijzing verzoek tot wijziging statuten. Met wenk.

Een familiegebonden STAK-structuur raakt in een diepe impasse binnen het bestuur door ernstige meningsverschillen tussen de bestuurders, wat leidt tot een reeks juridische procedures, waaronder een enquêteprocedure bij de OK. Zowel de rechtbank als het hof concluderen dat het gehele bestuur collectief tekortschiet en ontslaan alle bestuurders op grond van artikel 2:298 lid 1 BW. Een bestuursverbod wordt niet opgelegd omdat het verwijt onvoldoende ernstig is. Het verzoek tot statutenwijziging wordt afgewezen. Een beroep op schending van het eigendomsrecht (artikel 1 EP EVRM) faalt, omdat de beperkte rechtspositie van certificaathouders inherent is aan de gekozen structuur. Het hof benoemt een vervangende bestuurder en verklaart die benoeming uitvoerbaar bij voorraad. Met wenk.

Bestuurdersaansprakelijkheid: schending van administratie- en deponeringsplicht en bestuursverbod

De rechtbank oordeelt dat de bestuurder van de gefailleerde vennootschap kennelijk onbehoorlijk bestuur heeft gevoerd door schending van de wettelijke administratie- en deponeringsplicht. Het wettelijke vermoeden dat dit een belangrijke oorzaak van het faillissement is, wordt niet weerlegd. De directe en indirecte bestuurder worden daarom hoofdelijk aansprakelijk gehouden voor het volledige faillissementstekort. Daarnaast worden de rekening-courantschuld, een voorschot van € 500.000 en een bestuursverbod van vijf jaar toegewezen.

Verzoek tot voorlopig deskundigenbericht en inzage administratie afgewezen

Een schuldeiser van een failliete bv richt een verzoek tot een voorlopig deskundigenbericht en inzage in de financiële administratie tegen de voormalig bestuurder. De rechtbank oordeelt dat het verzoek tegen de verkeerde partij is ingesteld, omdat een beheervennootschap staat ingeschreven als bewaarder van de administratie van de vennootschap en daarmee het aanspreekpunt is voor de administratie. Bovendien heeft de schuldeiser geen belang bij zijn verzoek, nu de curator reeds onderzoek heeft verricht in het faillissement en heeft geconcludeerd dat er geen onrechtmatigheden zijn geconstateerd.

PR Bouwprojecten B.V.

Een vennootschap waarvan het faillissement is opgeheven bij gebrek aan baten, blijkt nog een klein perceel grond in eigendom te hebben. De voormalig curator verzoekt om heropening van de vereffening op grond van artikel 2:23c BW. De rechtbank overweegt dat dit niet nodig is. In plaats daarvan verklaart de rechtbank voor recht dat de vennootschap is blijven voortbestaan en benoemt zij de voormalig curator tot vereffenaar.