Wanbeleid bij Oranjewoud en Strukton

Deze zaak betreft de tweede fase van de enquête naar het bestuur van Oranjewoud en Strukton. Sinds 2019 raakten deze vennootschappen in ernstige problemen door het handelen van Sanderink. Hij betrok de ondernemingen bij privéconflicten en handelde steeds eigenmachtiger. De governance verslechterde en het vertrouwen van commissarissen, accountants en banken verdween. Waarschuwingen over liquiditeit, verlieslatende projecten en interne beheersing werden structureel genegeerd. Bestuurders en commissarissen werden zonder overleg geschorst of ontslagen, wat de bestuurlijke stabiliteit verder ondermijnde. Accountant PwC beëindigde de samenwerking en banken stelden steeds strengere voorwaarden. De schorsing van Sanderink in maart 2023 bracht rust en stabiliteit binnen de organisaties. Na zijn vertrek verbeterden de governance, financiële controle en samenwerking aantoonbaar. Het onderzoeksverslag kwalificeert het handelen van Sanderink als wanbeleid en houdt hem daarvoor verantwoordelijk. De OK acht zijn terugkeer een reëel risico voor de continuïteit van Oranjewoud en Strukton, ontslaat hem daarom als bestuurder en handhaaft de overdracht van zijn aandelen voor vijf jaar om stabiliteit en continuïteit te waarborgen.

Aansprakelijkheid vereffenaar afgewezen

Deze zaak gaat over de aansprakelijkheid van de vereffenaar van een ontbonden rechtspersoon. Eisers houden gedaagden als vereffenaars aansprakelijk voor de schade die eisers stellen te hebben geleden. De rechtbank wijst de vorderingen van eisers in dit vonnis af omdat, kort gezegd, eisers niet duidelijk hebben gemaakt dat aan de vereisten voor aansprakelijkheid is voldaan.

Geen bestuurdersaansprakelijkheid wegens misbruik van faillissementsrecht

Een ex‑werknemer van PGV meent primair dat de indirecte bestuurder in privé aansprakelijk is, omdat een faillissementstoestand is gecreëerd om de arbeidsrechtelijke bescherming te ontnemen aan de werknemer. Het hof oordeelt dat van een Spaanse villa-situatie geen sprake is, omdat de verweten handelingen zien op bestuurshandelingen. Bestuurdersaansprakelijkheid is ook niet aan de orde. Daarvoor is allereerst noodzakelijk dat de vennootschap zelf misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om het faillissement aan te vragen, maar de vennootschap verkeerde naar het oordeel van het hof in de (niet-geregisseerde) toestand van te hebben opgehouden met betalen.

Barthel q.q./Bestuurder en beleidsbepaler - Bestuurdersaansprakelijkheid en bestuursverbod. Met wenk

De rechtbank Den Haag stelt vast dat het bestuur van de gefailleerde vennootschap zijn taak onbehoorlijk heeft vervuld, vanwege de schending van de boekhoudplicht, en dat aannemelijk is dat dit een belangrijke oorzaak is van het faillissement. De formeel bestuurder is aansprakelijk voor het faillissementstekort van de gefailleerde vennootschap en wordt veroordeeld tot betaling van een voorschot aan de faillissementsboedel. Daarnaast wordt aan de bestuurder een bestuursverbod voor de duur van vijf jaren opgelegd. De vorderingen die de curator heeft ingesteld tegen een andere persoon worden afgewezen. De rechtbank overweegt onder meer dat deze persoon niet kan worden gekwalificeerd als feitelijk beleidsbepaler in de zin van artikel 2:248 lid 7 BW. Elvan Ayerdem gaat in haar wenk in op de vraag hoe de overweging hierover van de rechtbank, onder verwijzing naar de wetsgeschiedenis, zich verhoudt tot het Red Dragon-arrest.

Certificaathouder en bestuurder/Bestuurder STAK – ontslag, statutenwijziging en benoeming bestuurders

Een certificaathouder van een STAK verzoekt onder meer vaststelling van zijn benoeming tot bestuurder, nietigverklaring dan wel vernietiging van zijn vermeende ontslag en van een statutenwijziging, ontslag van de andere bestuurder en benoeming van nieuwe bestuurders. De rechtbank oordeelt dat verzoeker rechtsgeldig (impliciet) is benoemd tot statutair bestuurder. Van een ontslagbesluit is geen sprake geweest. De statutenwijziging is nietig wegens schending van de statutaire besluitvormingsprocedure. Het verzoek tot ontslag van de zittende bestuurder op grond van artikel 2:298 BW wordt afgewezen. De benoeming van een derde bestuurder wordt aangehouden.

Wederzijds verzoek tot uitstoting; één van beide verzoeken wordt toegewezen

Twee aandeelhouders met ieder een belang van 50% dienen bij de OK een verzoek tot uitstoting van de andere aandeelhouder in. De OK wijst één van de verzoeken toe en de ander af, omdat de verwijten die aan de ene aandeelhouder te maken zijn, zwaarder wegen dan de verwijten die aan de andere aandeelhouder kunnen worden gemaakt. De OK treft minder vergaande voorlopige voorzieningen dan verzocht, omdat de schorsing van één van beide bestuurders niet in het belang van de vennootschap is.

Wanbeleid bij Centric

De OK verstaat dat bij Eukairos Holding B.V. (voorheen: Centric Holding B.V.) in de periode van 1 januari 2018 tot 3 november 2022 sprake is geweest van wanbeleid. De one-tier board-governance van deze structuurvennootschap heeft in de praktijk onvoldoende tegenwicht geboden tegen de dominante invloed van Sanderink, grootaandeelhouder en (formeel) niet-uitvoerend bestuurder, die feitelijk de leiding naar zich toetrok en kritische bestuurders buitenspel zette. Centric is daardoor meegezogen in een escalerend privéconflict van Sanderink, hetgeen niet alleen reputatieschade veroorzaakte, maar ook tot problemen in de dagelijkse aansturing en tot grote onrust binnen de organisatie leidde. De OR is bij benoeming en het (feitelijke) vertrek van bestuurders herhaaldelijk niet tijdig betrokken. De OK houdt Sanderink, zijn houdstervennootschap en Van Rijbroek (zijn echtgenote) gezamenlijk verantwoordelijk voor het wanbeleid; daarnaast acht zij een niet-uitvoerend bestuurder en een werknemer medeverantwoordelijk en een tweede niet-uitvoerend bestuurder in mindere mate. Als eindvoorzieningen ontslaat de OK Sanderink definitief als bestuurder, blijven de OK-bestuurders aan en blijven de aandelen nog twee jaar ten titel van beheer bij de beheerder. Verzoeken tot vernietiging van décharge- en schorsingsbesluiten wijst de OK af wegens gebrek aan (voldoende) belang.

De Sage bij i3 continues

Deze (mondelinge) uitspraak ziet op drie procedurele verwikkelingen in het kader van een uittredingsprocedure. De OK wijst een verzoek om tussen te mogen komen en een verzoek om een andere partij op te roepen in vrijwaring af, omdat een verzoekschriftprocedure zich daarvoor volgens de OK niet leent. Tot slot splitst de OK bepaalde ingestelde samenhangende vorderingen af.

Kort geding: beslag op woning na vernietiging verkoop aan zoon blijft in stand (art. 2:248 lid 9 BW)

Een curator vernietigt op grond van artikel 2:248 lid 9 BW de verkoop van een woning door de bestuurder van de failliet aan diens zoon, omdat de verkoop kort voor faillissement onder de getaxeerde waarde plaatsvond met het oogmerk de verhaalsmogelijkheden van de curator te beperken. De voorzieningenrechter acht aannemelijk dat aan alle vereisten van artikel 2:248 lid 9 BW is voldaan en wijst de vordering van de zoon tot opheffing van het conservatoir beslag op de woning af.

Filemon q.q./Bestuurders aannemingsbedrijf

De curator van een failliete vennootschap stelt de directe bestuurder en de twee indirecte bestuurders aansprakelijk. Omdat niet alle vorderingen en schulden van de vennootschappen zijn geadministreerd, terwijl zakelijke vorderingen in privé zijn ontvangen door een bestuurder, is de rechtbank van oordeel van de administratieplicht is geschonden. Ook aan de publicatieplicht is niet voldaan. Toch zijn de bestuurders niet aansprakelijk op grond van artikel 2:248 BW, omdat zij andere belangrijke oorzaken van het faillissement aannemelijk hebben gemaakt. De bestuurders zijn wel aansprakelijk op grond van artikel 2:9 BW, vanwege het doorleiden van omzet van de vennootschap naar de privérekening van een van de bestuurders. De bestuurders stellen dat zij een verrekenbare tegenvordering hebben, omdat vanaf de privérekening ook kosten van de vennootschap zijn voldaan. De bestuurders worden in de gelegenheid gesteld bewijs te leveren voor deze tegenvordering.