Eiseres/gedaagde

Gedaagde in conventie, eiseres in reconventie (‘gedaagde’) vordert dat voor recht wordt verklaard dat eiseres in conventie, gedaagde in reconventie (‘eiseres’), haar gewezen bestuurder en aandeelhoudster, onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld, alsmede dat zij wordt veroordeeld tot schadevergoeding. Gedaagde verwijt eiseres onder meer gedurende haar bestuurder- en aandeelhouderschap ook bestuurder en aandeelhouder te zijn geweest van een sterk concurrerende vennootschap en de bij gedaagde opgedane kennis ten behoeve van die vennootschap te hebben gebruikt. De kantonrechter oordeelt dat eiseres een ernstig verwijt kan worden gemaakt onder meer door het laten prevaleren van eigen (zakelijke) belangen boven die van gedaagde. De reconventionele vorderingen worden toegewezen.

Schorsing levenspartner Roger Lips

Verzoekster tot cassatie, de levenspartner van Roger Lips, is opgekomen tegen ’s hofs bekrachtiging van de beschikking van de rechtbank, waarin is toegewezen het verzoek van verweerders in cassatie, de curatoren in het faillissement van Roger Lips, tot ontslag van verzoekster als bestuurder van de Stichting Administratiekantoor Castle Capital (‘Castle Capital’), en tot benoeming van een andere bestuurder. In cassatie klaagt verzoekster dat het hof ten onrechte heeft aangenomen dat zij niet tegen de benoeming van de nieuwe bestuurder heeft gegriefd. De Hoge Raad acht deze klacht gegrond.

Bendie c.s./bestuurders ADT

Appellant (‘Bendie c.s.’) vordert van geïntimeerden, de bestuurders van de failliete vennootschap ADT, terugbetaling van de aan ADT in het kader van de aankoop van twee scheepsmotoren gedane aanbetalingen. Bendie c.s. stelt dat geïntimeerden haar hebben aangezet tot het doen van deze aanbetalingen door haar maandenlang in strijd met de waarheid te hebben voorgehouden dat de motoren zouden zijn besteld en dat levering zou volgen. Het hof wijst de vorderingen af, omdat geïntimeerden weliswaar niet helemaal zorgvuldig hebben gehandeld, maar dat voor een ernstig verwijt eerst ruimte is als geïntimeerden zich ten tijde van het handelen (het aandringen op aanbetaling) of nalaten (het weigeren de aanbetalingen terug te betalen) bewust moeten zijn geweest dat ADT geen verhaal zou bieden, hetgeen onvoldoende door Bendie c.s. is onderbouwd.

X q.q./Wensholt c.s.

Eiser, de curator, vordert verklaringen voor recht dat gedaagden, de gewezen bestuurder van de failliete vennootschappen Wensholt B.V. (‘Wensholt’) alsmede de bestuurder van Wensholt, gedaagde 2, zich schuldig hebben gemaakt aan misbruik van faillissementsrecht, (kennelijk) onbehoorlijk bestuur en onrechtmatig handelen. De curator stelt dat zij de faillieten hebben ontdaan van actief, hebben gevuld met passief en bewust hebben gefailleerd om zich van het overtollige personeel te ontdoen. De rechtbank heeft de vorderingen toegewezen.

Zorgbureau Holding B.V. c.s./Gotink q.q.

Eiseressen tot cassatie, de moedermaatschappij van de gefailleerde vennootschap Het Zorgbureau Twente B.V. (‘HZT’), Zorgbureau Holding B.V (‘ZBH’), alsmede ZBH’s bestuurders TT B.V. (‘TT’) en Quest B.V. (‘Quest’) en de bestuurders van TT en Quest, hebben cassatieberoep ingesteld tegen ’s hofs bekrachtiging van de toewijzing door de rechtbank van de vordering van verweerder in cassatie, de curator van HZT, tot betaling van het boedeltekort wegens kennelijk onbehoorlijke taakvervulling. De Hoge Raad doet de in cassatie aangevoerde klachten af met toepassing van artikel 81 lid 1 RO.

Tennessee Acquisition c.s./gedaagden

Vordering van eiseressen, Tennessee Acquisition B.V. ('Tennessee Acquisition’) en Koninklijke Ten Cate N.V. (‘Ten Cate’) tot uitkoop van de minderheidsaandeelhouders van Ten Cate. Nu tegen gedaagden verstek is verleend, onderzoekt de Ondernemingskamer (‘OK’) op grond van artikel 2:359c lid 5 BW ambtshalve of voldaan is aan de voor uitkoop gestelde vereisten. De OK overweegt dat zij in uitkoopprocedures in de regel een verklaring van een notaris of een registeraccountant verlangt inhoudende dat uit door hem verricht onderzoek blijkt dat de uitkoper voldoet aan het kapitaalsvereiste (en voor zover van toepassing het stemrechtsvereiste), en dat uit deze verklaring moet blijken in hoeverre de gebruikte informatie is gecontroleerd en op welke wijze de opsteller van de verklaring tot zijn conclusie is gekomen, aangezien de OK zelf niet in staat is de authenticiteit van deze gegevens te verifiëren. Volgens de OK blijkt uit de door Tennessee Acquisition c.s. overgelegde notariële verklaring niet of de notaris de gebruikte gegevens heeft gecontroleerd en op welke wijze. Tennessee Acquisition c.s. worden daarom in de gelegenheid gesteld een nieuwe verklaring in het geding te brengen.

Appellanten/Intres Financial Services B.V.

De vennootschap is als gevolg van een fusie opgehouden te bestaan. De verkrijgende vennootschap inzake de fusie is vervolgens gesplitst in drie verkrijgende rechtspersonen. Appellanten stellen dat het voor hen onduidelijk is op wie zij de door hen gestelde vordering moeten verhalen. Voorts stellen appellanten dat ze geen zekerheid hebben dat de verkrijgende vennootschap voldoende waarborgen biedt voor verhaal, en dat zij ten onrechte niet in de gelegenheid zijn gesteld om in verzet te komen tegen de splitsing (art. 2:334l lid 1 BW). Volgens het hof worden appellanten niet benadeeld in hun verhaalsmogelijkheden, nu zij op grond van artikel 2:334f BW, dat bepaalt dat de verkrijgende rechtspersoon aansprakelijk is voor de nakoming van verbintenissen van de gesplitste rechtspersoon ten tijde van de splitsing, zich ook kunnen verhalen op de andere twee verkrijgende vennootschappen. Daarnaast stelt het hof vast dat aannemelijk is dat appellanten de vordering in eerste instantie dienen te verhalen op een van de drie vennootschappen welke door het hof wordt aangewezen.

Rabobank/Orfeo c.s.

Aansprakelijkheid commanditair vennoot in verband met bemoeienis met het beleid van de commanditaire vennootschap (CV) en externe contacten in dat verband.

Bleker q.q./bestuurder

Vordering van de curator tegen de gewezen bestuurder van een gefailleerde vennootschap. Bij tussenvonnis is de gewezen bestuurder in de gelegenheid gesteld om tegenbewijs te leveren tegen het vermoeden dat zijn kennelijk onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Hij stelt dat het faillissement is veroorzaakt door het intrekken van de exploitatievergunning van het door de vennootschap geëxploiteerde café. In het onderhavige eindvonnis oordeelt de rechtbank op basis van de stukken en getuigenverklaringen dat het café zonder exploitatievergunning en na bezwaar tegen intrekking van die vergunning geen enkel bestaansrecht meer had, zodat een faillissement onafwendbaar was, en dat de gewezen bestuurder voldoende heeft ondernomen om te voorkomen dat de gemeente de vergunning zou intrekken, waarmee het op de curator rustende bewijsrisico herleeft. Nu gedaagde geen verwijt treft en de curator geen feiten en omstandigheden heeft gesteld ter onderbouwing van zijn vordering, komt de rechtbank niet toe aan nadere bewijslevering door de curator. De vordering wordt afgewezen.

Westerhof q.q./gedaagde

Vordering van de curator van een gefailleerd softwarebedrijf tegen diens gewezen bestuurder op grond van artikel 2:248 BW. Bij een tweede tussenvonnis wordt de curator opgedragen te bewijzen dat kennelijk onbehoorlijke taakvervulling van gedaagde (mede) een belangrijke oorzaak van het faillissement is geweest. De rechtbank overweegt in het onderhavige eindvonnis dat gesteld noch gebleken is dat het faillissement kon worden afgewend indien gedaagde zijn taak niet onbehoorlijk had vervuld, zodat de curator niet is geslaagd in zijn bewijsopdracht en zijn vorderingen moeten worden afgewezen.