VEB/bestuurders Landis

De VEB en Stichting VEB-Actie Landis spreken de directie van Landis Group N.V. aan voor de door beleggers geleden (koers)schade die is ontstaan als gevolg van – onder verantwoordelijkheid van die directie uitgebrachte – misleidende jaarrekeningen en publieke berichtgeving. Met een verwijzing naar de uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland (ECLI:NL:RBMNE:2013:CA3225), die eerder de ‘misleidendheid’ heeft vastgesteld, concludeert de Rechtbank Amsterdam, met de VEB, dat de directie ter zake onrechtmatig heeft gehandeld ten opzichte van de aandeelhouders van Landis. De aandeelhouders kunnen worden aangemerkt als 'derden' in de zin van artikel 2:139 BW. Mede in het licht van de niet-concrete betwisting hiervan door X acht de rechtbank voldoende vaststaan dat sprake is van een causaal verband tussen de misleidende jaarrekening en de uitlatingen enerzijds en de door de aandeelhouders geleden schade anderzijds.

Dekker q.q./Sypesteyn c.s.

In het kader van een verzet- en (na afwijzing van het verzet) hoger beroep-procedure tegen een faillietverklaring van twee statutair in Amsterdam gevestigde vennootschappen met beide een postadres in Dubai, ontstaat tussen de strijdende partijen een geschil over de noodzaak tot het stellen van zekerheid voor de proceskosten op grond van de artikelen 224 Rv en 441 Rv. De Hoge Raad oordeelt dat niet in geding is dat Sypesteyn statutair in Amsterdam is gevestigd en dat Sypesteyn daarom, gezien artikel 1:10 lid 2 BW, woonplaats heeft in Nederland. Er bestaat daarom geen grond voor een bevel tot zekerheidsstelling voor de proceskosten op grond van de artikelen 224 lid 1 Rv en 414 lid 1 Rv.

Promneftstroy tegen Yukos Capital en Glendale

Het gaat in deze zaak om het geval dat, nadat ten laste van Yukos Oil conservatoir beslag is gelegd op haar toebehorende vermogensbestanddelen, deze in weerwil van dat beslag zijn overgedragen, en vervolgens Yukos Oil heeft opgehouden te bestaan, voordat de op grond van artikel 700 lid 3 Rv vereiste eis in de hoofdzaak is ingesteld. Aangezien de verkrijger (eiseres tot cassatie) in dit geval de enig overgebleven belanghebbende is met betrekking tot de goederen en met betrekking tot de vraag of de vorderingen waarvoor het beslag is gelegd, toewijsbaar zijn, moet volgens de Hoge Raad worden aanvaard dat de beslaglegger (verweersters in cassatie) de eis in de hoofdzaak kan instellen of vervolgen tegen de verkrijger, in een daartoe aangepaste vorm, inhoudende dat de beslaglegger vordert dat voor recht wordt verklaard dat de vorderingen toewijsbaar zijn en dat hij daarvoor verhaal kan nemen op de goederen waarop het beslag rust.

X Plastics/ATS

Centraal staat de vraag of [X] Plastics B.V. ('X') rechtsgeldig is vertegenwoordigd bij het aangaan van een koopovereenkomst met ATS Applied Tech Systems B.V. ('ATS') met betrekking tot een door ATS aan X te leveren product. Volgens X was slechts haar directeur en niet haar bedrijfsleider bevoegd om die overeenkomst te sluiten. Het hof stelt als uitgangspunt voorop dat voor toerekening van de schijn van vertegenwoordigingsbevoegdheid aan X ook plaats kan zijn wanneer ATS gerechtvaardigd heeft vertrouwd op het verlenen van volmacht aan de bedrijfsleider op grond van feiten of omstandigheden die voor risico van X komen en waaruit naar verkeersopvattingen de schijn van vertegenwoordigingsbevoegdheid kan worden afgeleid. In navolging van de kantonrechter komt het hof tot de conclusie dat de directeur van X voldoende bekend was met de gang van zaken en derhalve had moeten ingrijpen, indien hij niet wilde dat er een overeenkomst tot stand zou komen.

X/Y

De curator van TB Exploitatie B.V., mr. C.W.H.M. Uitdehaag q.q., heeft de aandeelhouders van die vennootschap op grond van artikel 2:180 lid 2 BW aangesproken voor de helft van het faillissementstekort, omdat zij de door hen genomen aandelen in het aandelenkapitaal van gefailleerde nog niet hadden volgestort. De rechtbank komt tot de conclusie dat de curator geen vorderingsrecht toekomt op grond van artikel 2:180 BW. Deze vordering komt slechts een specifieke groep crediteuren toe: namelijk crediteuren waarmee de gefailleerde rechtshandelingen heeft verricht.

X/Y

In deze zaak spreekt een crediteur de bestuurder van een BV aan vanwege de niet-nakoming door die BV van een met de crediteur gesloten afbetalingsregeling. Als gevolg van die regeling is eerder het faillissement van de BV vernietigd. De rechtbank wijst de vorderingen echter af, nu naar haar oordeel onvoldoende vaststaat dat de bestuurder een ernstig verwijt is te maken. Het enkele feit dat de bestuurder, ten tijde van het sluiten van de vaststellingsovereenkomst, niet over voldoende middelen beschikte om deze te honoreren, leidt nog niet tot voorzienbare benadeling in de zin van artikel 2:9 BW (in samenhang met de Beklamel-norm).

Cunico

In deze beschikking oordeelt de Ondernemingskamer over aanvullende verzochte voorzieningen in een reeds lopende enquêteprocedure, die betrekking heeft op de vennootschap Cunico. De verzochte voorzieningen van aandeelhouder IMR hebben de strekking te voorkomen dat de door de Ondernemingskamer benoemde functionarissen doorgang geven aan het door hen voorgestelde biedingsproces tussen de aandeelhouders, althans om te voorkomen dat de voorkeursrechten van (een van) de aandeelhouders daarbij worden uitgesloten. De Ondernemingskamer oordeelt dat de OK-functionarissen in redelijkheid hebben kunnen besluiten een biedingsproces te laten plaatsvinden en dat zij ruimschoots aannemelijk hebben gemaakt de noodzaak dat dit proces op zo kort mogelijke termijn ongehinderd plaats kan vinden. De Ondernemingskamer wijst de door IMR verzochte voorzieningen af.

UWV/Bestuurder X

De bestuurder van een BV die de werkgeverspremie aan het UWV niet betaald heeft, wordt aansprakelijk gesteld door het UWV. De bestuurder had een vordering die zijn BV op een derde had en waarover een procedure liep aan het UWV verpand, terwijl de rechtbank ten tijde van de verpanding al een afwijzend vonnis had gewezen met betrekking tot die vordering. Daarnaast had de bestuurder in privé betaling van een vordering van zijn andere BV ontvangen, wat hij niet gemeld had aan het UWV. Het hof oordeelde dat, hoewel de bestuurder een persoonlijk ernstig verwijt gemaakt kon worden, er niet genoeg causaal verband bestond tussen de gestelde schade van het UWV en de gedragingen van de bestuurder. De Hoge Raad vernietigt in overeenstemming met de conclusie van de A-G het arrest en verwijst terug naar het hof voor verdere behandeling.

X/Veritrans

In deze verzetprocedure gaat het om een abusievelijke betaling door Oakley Inc. op de rekening van GEM Capital, bedoeld voor Veritrans. Het bedrag is van de rekening gehaald door GEM Capital. De vordering van onverschuldigde betaling op GEM Capital wordt overgedragen op Veritrans. Veritrans vordert betaling van het bedrag en stelt dat X als bestuurder van GEM Capital persoonlijk aansprakelijk is voor het verdwenen bedrag. X is bij verstek veroordeeld maar stelt een verzetprocedure in. De kantonrechter acht het aannemelijk dat het bedrag op de betreffende rekening is overgemaakt door Oakley Inc. en vervolgens verdwenen is. Het verweer van X, dat hij niet betrokken is geweest bij GEM Capital sinds 8 juni 2008, is volgens de rechter niet voldoende. X had zijn verweer nader moeten motiveren. De rechter oordeelt dat X betrokken is geweest bij het wegsluizen van het verschuldigde bedrag, dat X om die reden een persoonlijk een ernstig verwijt treft en aansprakelijk is voor de schade.

Kasrondje

Bestuurdersaansprakelijkheid. De curator spreekt de enig bestuurder en aandeelhouder (X) aan in verband met een 'kasrondje' rondom de oprichting van gefailleerde en een door gefailleerde met X gesloten koopovereenkomst, waarbij alle activa zijn verkocht tegen verrekening van de koopprijs. Het verweer van X, dat het stortingsbedrag na oprichting is teruggestort omdat gefailleerde nog niet beschikte over een bankpas en X zo namens gefailleerde investeringen kon doen, faalt. De noodzaak van deze opzet is onvoldoende door X aannemelijk gemaakt. X dient derhalve (alsnog) het stortingsbedrag aan de boedel te voldoen. De vordering ten aanzien van de koopovereenkomst faalt, nu de gezamenlijke schuldeisers vanwege het uitblijven van levering niet zijn benadeeld. De verkochte goederen maken immers nog deel uit van de boedel.