Tennet/Alstom

De verweerder in de hoofdprocedure, deelnemer in een kartel, vordert in dit incident aanhouding van de hoofdprocedure in afwachting van een uitspraak van de Hoge Raad in een procedure van dezelfde eiser jegens een deelnemer van hetzelfde kartel. De eiser in de hoofdprocedure hoeft volgens de rechtbank niet tegen zijn zin te wachten op zijn eigen cassatieverzoek in een andere procedure. Ook een hoger beroep dat is ingesteld tegen een incidenteel afgewezen voeging van een derde en een verzoek van de verweerder in de hoofdprocedure tot inzage van onderhandse akten zijn geen redenen voor aanhouding van de procedure.

X/Y

Kern van dit geschil is de juridische kwalificatie van de samenwerking tussen eiser en gedaagde zoals die vanaf 2005 heeft plaatsgevonden, alsmede de financiële consequenties die het verbreken van die samenwerking tussen partijen zou moeten hebben. Eiser stelt dat sprake is van een maatschap en dat, totdat de maatschap rechtsgeldig zal zijn beëindigd, dient te worden afgerekend zoals dit ook in het verleden is gedaan, door middel van een maandelijks voorschot. Gedaagde heeft zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is van een maatschap, maar van overeenkomsten van opdrachten. De voorzieningenrechter is aldus van oordeel dat sprake is van een maatschap tussen enerzijds eiser en anderzijds gedaagde. De over en weer aangevoerde standpunten en stellingen zijn nog veel te discutabel om op basis daarvan in een – met onvoldoende waarborgen omklede – kort geding procedure als de onderhavige vergaande maatregelen te treffen die de verhoudingen tussen partijen (nog meer) op scherp zullen zetten. Gelet op het hiervoor overwogene zal de voorzieningenrechter de vorderingen afwijzen.

X/Y

Volgens de rechtbank had de bestuurder van VCM bij het aangaan van verplichtingen namens VCM behoren te begrijpen dat op zeer korte termijn het faillissement van VCM zou worden uitgesproken (hij wist immers dat reeds een faillissementsverzoek was ingediend), waardoor VCM de overeenkomst met de Koninklijke Bibliotheek niet zou kunnen nakomen en zij evenmin, gelet op de deplorabele financiële situatie en enorme schuldenlast van VCM, verhaal zou bieden voor de schade die de Koninklijke Bibliotheek door de wanprestatie van VCM zou lijden. De conclusie is dat gedaagde in deze omstandigheid als bestuurder van VCM onrechtmatig jegens Koninklijke Bibliotheek heeft gehandeld.

X/Y

Externe bestuurdersaansprakelijkheid. Verhuurder spreekt de bestuurder van haar huurder (B.V.) aan in verband met een huurachterstand en stelt dat de bestuurder ter zake aansprakelijk is, omdat deze de activiteiten van de huurder zou hebben overgeheveld naar een vof, waardoor huurder niet meer aan haar verplichtingen kon voldoen. Onder verwijzing naar Beklamel en Ontvanger/Roelofsen oordeelt de rechtbank dat in casu niet is gebleken van verhaalsfrustratie of betalingsonwil. De vordering van de verhuurder wordt derhalve afgewezen.

Fondel Development

De Ondernemingskamer wordt verzocht een onderzoek te gelasten naar het beleid en de gang van zaken bij Fondel Development B.V. en Inashco B.V. De Ondernemingskamer concludeert dat de naar voren gebrachte bezwaren hiervoor onvoldoende gegronde redenen opleveren en wijst het verzoek overeenkomstig af.

SMH/Amsterdamgold c.s.

Als gevolg van voortdurende onenigheid tussen twee grootaandeelhouders (en afgevaardigde bestuurders) wordt een onderzoek gelast naar het beleid en de gang van zaken van de vennootschap. De OK benoemt een nog aan te wijzen persoon als bestuurder met beslissende stem en bepaalt dat een deel van de door de aandeelhouders gehouden aandelen ten titel van beheer worden overgedragen.

X/Y

Bestuurdersaansprakelijkheid, Beklamel-norm en verzwaarde stelplicht. Het hof neemt, evenals de kantonrechter, een verzwaarde stelplicht aan. Het hof vangt aan met de Beklamel-norm (HR 6 oktober 1989, ECLI:NL:HR:1989:AB9521), daarbij verder verwijzend naar HR 8 december 2006, ECLI:NL:HR:2006:AZ0758 (Ontvanger/Roelofsen) en HR 5 september 2014, ECLI:NL:HR:2014:2627. Evenals de kantonrechter hanteert het hof een verzwaarde stelplicht ten laste van appellant, omdat de BV zich in die periode in 'zwaar weer' bevond. De leveranties vonden plaats kort voor en zelfs op de dag waarop namens de BV het faillissement is aangevraagd. Appellant faalt in het voldoende gemotiveerd betwisten van het onrechtmatig handelen.

Dumo/HDI Gerling

Bestuurdersaansprakelijkheidsverzekering. Het gaat in deze zaak om de vraag of eiser aanspraak heeft op uitkering onder een bestuurdersaansprakelijkheidsverzekering. Uit de feiten blijkt dat sprake is geweest van een doelbewuste constructie om eigen vennootschappen te laten profiteren van het op onrechtmatige wijze afhandig maken van (potentiële) klanten van een derde. Volgens de rechtbank is sprake geweest van opzet op de schade in de zin van de polis, zodat het beroep op de uitsluitingsclausule van de verzekeraar slaagt en eiser geen aanspraak aan de onderhavige verzekering kan ontlenen.

X/Y

Bestuurdersaansprakelijkheid wegens selectieve betaling. Onder verwijzing naar HR 5 september 2014, ECLI:NL:HR:2014:2627 overweegt het hof dat een bestuurder i.c. enkel aansprakelijk kan zijn als hem ter zake van de benadeling persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. In het onderhavige geval zou van aansprakelijkheid van Beheer en/of Y sprake kunnen zijn indien zij als bestuurder respectievelijk middellijk bestuurder van X hebben bewerkstelligd of toegelaten dat de door hen bestuurde vennootschap een eerder door haar aangegane overeenkomst niet nakomt en daardoor aan de wederpartij van de vennootschap schade berokkent. Niet is komen vast te staan dat sprake is van door Beheer en/of X bewerkstelligde of toegelaten betalingsonwil zijdens X. Weliswaar zijn na 31 januari 2012 nog verschillende betalingen gedaan door X, maar daar staat volgens het hof tegenover dat ook andere crediteuren niet geheel zijn voldaan en dat de aandeelhouders met een verlies zijn geconfronteerd. Met name is niet komen vast te staan dat appellante is benadeeld ten opzichte van het andere personeelslid van X. Het hof overweegt voorts nog dat het beginsel van de paritas creditorum vóór faillissement niet een zodanig absolute werking toekomt als appellante ingang wil doen vinden.

X/Y

De curator in het faillissement van Uitzendbureau Kamer B.V. vordert betaling van het boedeltekort en voert daartoe aan dat de jaarrekeningen te laat zijn gedeponeerd. De bestuurder doet een beroep op artikel 2:248 lid 2 BW, waarin is bepaald dat een onbelangrijk verzuim niet in aanmerking wordt genomen. De rechtbank is van oordeel dat geen sprake is van een onbelangrijk verzuim, omdat het overstappen naar een andere accountant die vervolgens constateert dat ten onrechte te weinig loonbelasting is afgedragen een bestuurder niet disculpeert nu aannemelijk is dat reeds voordien de termijn voor deponering was verstreken. Zelfs indien ervan zou worden uitgegaan dat de termijn nog liep op het moment dat de onvolkomenheid werd ontdekt en de bestuurder om die reden het deponeren van de jaarrekeningen heeft opgeschort, leidt dit niet tot een ander oordeel, aldus de rechtbank.