Wederzijds verzoek tot uitstoting; één van beide verzoeken wordt toegewezen

Twee aandeelhouders met ieder een belang van 50% dienen bij de OK een verzoek tot uitstoting van de andere aandeelhouder in. De OK wijst één van de verzoeken toe en de ander af, omdat de verwijten die aan de ene aandeelhouder te maken zijn, zwaarder wegen dan de verwijten die aan de andere aandeelhouder kunnen worden gemaakt. De OK treft minder vergaande voorlopige voorzieningen dan verzocht, omdat de schorsing van één van beide bestuurders niet in het belang van de vennootschap is.

Wanbeleid bij Centric

De OK verstaat dat bij Eukairos Holding B.V. (voorheen: Centric Holding B.V.) in de periode van 1 januari 2018 tot 3 november 2022 sprake is geweest van wanbeleid. De one-tier board-governance van deze structuurvennootschap heeft in de praktijk onvoldoende tegenwicht geboden tegen de dominante invloed van Sanderink, grootaandeelhouder en (formeel) niet-uitvoerend bestuurder, die feitelijk de leiding naar zich toetrok en kritische bestuurders buitenspel zette. Centric is daardoor meegezogen in een escalerend privéconflict van Sanderink, hetgeen niet alleen reputatieschade veroorzaakte, maar ook tot problemen in de dagelijkse aansturing en tot grote onrust binnen de organisatie leidde. De OR is bij benoeming en het (feitelijke) vertrek van bestuurders herhaaldelijk niet tijdig betrokken. De OK houdt Sanderink, zijn houdstervennootschap en Van Rijbroek (zijn echtgenote) gezamenlijk verantwoordelijk voor het wanbeleid; daarnaast acht zij een niet-uitvoerend bestuurder en een werknemer medeverantwoordelijk en een tweede niet-uitvoerend bestuurder in mindere mate. Als eindvoorzieningen ontslaat de OK Sanderink definitief als bestuurder, blijven de OK-bestuurders aan en blijven de aandelen nog twee jaar ten titel van beheer bij de beheerder. Verzoeken tot vernietiging van décharge- en schorsingsbesluiten wijst de OK af wegens gebrek aan (voldoende) belang.

De Sage bij i3 continues

Deze (mondelinge) uitspraak ziet op drie procedurele verwikkelingen in het kader van een uittredingsprocedure. De OK wijst een verzoek om tussen te mogen komen en een verzoek om een andere partij op te roepen in vrijwaring af, omdat een verzoekschriftprocedure zich daarvoor volgens de OK niet leent. Tot slot splitst de OK bepaalde ingestelde samenhangende vorderingen af.

Kort geding: beslag op woning na vernietiging verkoop aan zoon blijft in stand (art. 2:248 lid 9 BW)

Een curator vernietigt op grond van artikel 2:248 lid 9 BW de verkoop van een woning door de bestuurder van de failliet aan diens zoon, omdat de verkoop kort voor faillissement onder de getaxeerde waarde plaatsvond met het oogmerk de verhaalsmogelijkheden van de curator te beperken. De voorzieningenrechter acht aannemelijk dat aan alle vereisten van artikel 2:248 lid 9 BW is voldaan en wijst de vordering van de zoon tot opheffing van het conservatoir beslag op de woning af.

Filemon q.q./Bestuurders aannemingsbedrijf

De curator van een failliete vennootschap stelt de directe bestuurder en de twee indirecte bestuurders aansprakelijk. Omdat niet alle vorderingen en schulden van de vennootschappen zijn geadministreerd, terwijl zakelijke vorderingen in privé zijn ontvangen door een bestuurder, is de rechtbank van oordeel van de administratieplicht is geschonden. Ook aan de publicatieplicht is niet voldaan. Toch zijn de bestuurders niet aansprakelijk op grond van artikel 2:248 BW, omdat zij andere belangrijke oorzaken van het faillissement aannemelijk hebben gemaakt. De bestuurders zijn wel aansprakelijk op grond van artikel 2:9 BW, vanwege het doorleiden van omzet van de vennootschap naar de privérekening van een van de bestuurders. De bestuurders stellen dat zij een verrekenbare tegenvordering hebben, omdat vanaf de privérekening ook kosten van de vennootschap zijn voldaan. De bestuurders worden in de gelegenheid gesteld bewijs te leveren voor deze tegenvordering.

Niet-ontvankelijkheid van een middellijk aandeelhouder bij enquêteverzoek

De OK verklaart een indirect aandeelhouder niet-ontvankelijk in haar enquêteverzoek tegen Archirodon. Artikel 2:346 BW is limitatief, maar gelijkstelling van een verschaffer van risicodragend kapitaal met een aandeelhouder blijft mogelijk. Het middellijke belang van de indirect aandeelhouder van 14,4% voldoet hier niet aan, omdat de directe aandeelhouder een reële zelfstandige functie vervult binnen de concernstructuur (substance, eigen governance en separate SHA’s).

Aanbod verkoop aandelen tijdig ingetrokken

Een aandeelhouder stelt dat tussen haar en een andere aandeelhouder een overeenkomst tot stand is gekomen met betrekking tot de verkoop van diens aandelen, die eerder vanwege een statutaire blokkeringsregeling zijn aangeboden. De aandeelhouder verwijst hiervoor naar de de aandeelhoudersovereenkomst waarbij zij en de mede-aandeelhouder partij zijn. De mede-aandeelhouder beroept zich daarentegen op een statutaire regeling, waaruit zou volgen dat het aanbod tijdig is ingetrokken. Het hof oordeelt op grond van een uitleg van de statuten en de aandeelhoudersovereenkomst dat de mede-aandeelhouder het aanbod rechtsgeldig heeft ingetrokken en dat er daardoor geen koopovereenkomst tot stand is gekomen.

Schorsing intrekking proflicentie Vitesse

Vitesse vordert in turbo-spoedappel in kort geding vernietiging van besluiten van de licentiecommissie en de beroepscommissie van de KNVB tot intrekking van haar proflicentie, nadat de voorzieningenrechter deze vorderingen heeft afgewezen. Het hof oordeelt dat de besluitvorming onder te grote tijdsdruk heeft plaatsgevonden, waardoor zorgvuldigheid en behoorlijke procesorde zijn geschonden. De actuele ontwikkelingen rond de club zijn daardoor onvoldoende meegewogen. Het hof oordeelt dat het aannemelijk is dat de bodemrechter zal oordelen dat de besluiten vernietigbaar zijn. Het hof veroordeelt de KNVB om Vitesse onmiddellijk toe te laten tot de betaald voetbalcompetitie. Dit betreft de samenvatting van de volledige schriftelijke uitwerking van het kop staart arrest dat eerder al was samengevat.

Toetsing nietigheid/vernietigbaarheid diverse bestuurs- en aandeelhoudersbesluiten

In deze procedure wordt door een voormalig bestuurder, tevens minderheidsaandeelhouder, van een vennootschap het nietig verklaren dan wel het vernietigen van diverse besluiten van het bestuur en de algemene vergadering gevorderd. De rechtbank overweegt dat het ontslagbesluit geldig moet worden geacht, omdat de vernietiging hiervan niet is aangevoerd (desondanks de feiten en omstandigheden aanleiding voor de vernietiging geven). Verder overweegt de rechtbank dat het vaststellingsbesluit van de jaarrekening nietig is, omdat de voormalig bestuurder – toen nog bestuurder – geen toestemming voor het opmaken van de jaarrekening heeft gegeven. Evenwel kunnen de volgende besluiten niet worden aangetast volgens de rechtbank: (i) het opzeggen van de oude huurovereenkomst en het aangaan van een nieuwe huurovereenkomst, (ii) het besluit tot het verhogen van de bezoldiging van en het toekennen van een prestatiebonus aan de huidige bestuurder en (iii) de statutenwijzigingen.

Wanbeleid door ‘kostenvennootschap’-constructie en tegenstrijdige belangen

In deze tweede fase enquêtebeschikking oordeelt de OK dat sprake is van wanbeleid bij een vastgoed-bv waarin drie aandeelhouders zowel hun gezamenlijke als hun eigen panden laten beheren, zonder dat voor dat extra beheer een vergoeding wordt betaald of netjes wordt bijgehouden wie waarvoor betaalt. De OK is van oordeel dat daardoor kosten ten laste van de bv worden gebracht terwijl de aandeelhouders de voordelen genieten, in een situatie met duidelijke conflicterende belangen en slordige administratie (onder meer rond btw, leningen, dividend en enkele selectieve facturen), en kwalificeert dat als wanbeleid. Alle drie de bestuurders – tevens de aandeelhouders – zijn daarvoor verantwoordelijk, maar vooral twee van hen, omdat zij na het ontslaan van de derde bestuurder het beleid bepaalden en het meest profiteerden. De OK ontslaat deze twee partijen als bestuurders, plaatst de aandelen tijdelijk onder beheer, en veroordeelt beide bestuurders tot betaling van het grootste gedeelte van de onderzoekskosten.